Wiersze o miłości, kochaniu, miłość w wierszach

Wiersze: o miłości, kochaniu, miłość w wierszach

Kocha, lubi, szanuje. Może tak może nie. Stanęłaś zadumana,
listki akacji rwiesz. Nie chce, nie dba, żartuje. Chyba nie, może
tak? Smutek Cię musnął po twarzy, przelotny ptak. W myśli, w mowie,
w marzeniu, ostatni listek spadł. Zielone słówko nadziei, rzucasz na
wiatr.

Miłość jest piękna, czasem przyjemna, lecz, tylko wtedy, gdy
jest wzajemna.

Jeśli kochasz prawdziwie, szanuj i dbaj uczciwie. Kochaj mnie
całym sercem, ale tylko prawdziwie.

Śpieszmy się kochać ludzi bo tak szybko odchodzą. A Ci, co
odchodzą nie zawsze powrócą.

Popatrz miły, ile gwiazd na niebie. Ty, kochasz wszystkich, a ja
tylko Ciebie.

Kocham i nienawidzę Jakże to się dzieje? Spytasz. Nie wiem, Lecz
czuję, cierpię i szaleję.

Gwiazdy są piękne, bo świecą na niebie. I miłość jest piękna,
piękna, bo dla ciebie!

Miłość to morza głębina, miłość to burza i deszcz. Miłość to
chłopak i dziewczyna, więc … kochaj jeśli chcesz.

Ktoś bardzo Cię kocha, nie powiem ci kto. I myśli o Tobie nie
powiem ci co. I w myśli całuje nie powiem ci jak. I cierpi i czuje,
że sił już mu brak. To ktoś bardzo bliski nie powiem ci kto, Lecz
serce ci powie za rok lub za dwa, że ten ktoś, kto cię kocha to właśnie Ja!

Tylko ciebie kocham, tylko z tobą pragnę żyć. Tylko Twoje
szczęście, moim może być.

Ptak mi Ciebie wyśpiewał, kwiat mi Ciebie wypachniał. Źródło
wyszumiało, słońce wyświeciło. Słowo wysłowiło, milczenie wymilczało.

Żal, że się za mało kochało, że się myślało o sobie. Że się już
nie zdążyło, że było za późno.